Rozwój Wielkiej Bariery Koralowej rozpoczął się nim ok. 18 milionami lat. stulecie rafy ocenia się na ok. 2 mln lat, a niektórych jej części nawet na 45,5 mln lat. W obecnej fazie rozwoju, która trwa uprzednio od czasu 8 tysięcy lat, budowane są nowe warstwy na "starych" fundamentach. ograniczenie leży w różnych odległościach od czasu brzegów, wahających się od czasu 15 do 200 km, i rozciąga się na powierzchni ponad 230 tysięcy km². Główna część rafy obejmuje ponad 2100 pojedynczych raf i ponad 100 wysepek, które otoczone są 540 rafami tworzącymi przybrzeżne wyspy. szerokość rafy wynosi od czasu 2 km do 150 km. postępowanie przeprowadzone na rafie wykazały, że grubość tworzącej ją warstwy koralowca przekracza 500 m.
W przeciwieństwie do środkowej części, w której rafy są rozproszone, rafy na północy i południu leżą prawie że siebie. W północnej części, gdzie rosną lasy mangrowe, jest do kata i względnie bagien.
Między Wielką Barierą Koralową i wybrzeżem rozciągają się laguny. ten zasięg płycizn, który rzadko przekracza głębia 100 m, obszar zamuloną warstwę chronioną przez przybrzeżne rafy. od czasu strony morza, stok rafy opada stromo na tysiące metrów w rozstęp morza. ograniczenie jest w tej okolicy narażona na poczynania fal i wiatrów. przyrost koralowców jest tutaj najszybszy. naraz w miejscach, gdzie fale i temperatury są ekstremalne, rafy tracą największe ilości budulca. Duża część luźnego materiału zostaje ponownie związana i tworzy "nowe skały". koral poddana jest tak stałemu procesowi niszczenia i odbudowy.